ΔΙΑΡΡΗΞΗ

Πριν από δύο ώρες επέστρεψα από τη δουλειά μου και διαπίστωσα οτι έχουν διαρρήξει το διαμέρισμά μου.Το σημείωμα αυτό το γράφω έχοντας γύρω μου εκατοντάδες πράγματα ριγμένα και ανακατεμένα μια και περιμένω τη Σήμανση να έρθει αύριο το πρωί και αν και ξύπνησα πριν τις 6 το πρωί για να φύγω να δουλέψω σε άλλη πόλη όλη μέρα , η κούρασή μου έχει μετατραπεί σε ένταση.
Είναι η τέταρτη φορά που μου συμβαίνει , μια στη Γαλλία πριν από 17 χρόνια , δύο στη Βουλγαρία και πρώτη φορά στην Ελλάδα.Οι τρείς πρώτες ήταν μια καθαρή κωμωδία , αφού στη Γαλλία ήμουν τόσο άφραγκος που το μόνο που βρήκαν να αφαιρέσουν ήταν ένα γουόκμαν Σόνυ της εποχής και ένα μπουφάν.Στη Βουλγαρία δεν είχαν βρεί σχεδόν τίποτα σημαντικό αλλά η διάρρηξη απέκτησε βαλκανικά χαρακτηριστικά αφού αφαίρεσαν ένα μικρό αρμονιάκι που έπαιρνε η Καίτη στα ταξίδια ή στα καμαρίνια για να παίρνει τόνο , ευτελούς ανταλλακτικής αξίας και επίσης δύο κούτες τσιγάρα από τα αφορολόγητα αλλά και ένα κομμάτι τυρί από το ψυγείο!Τη δεύτερη φορά έσπασαν την πόρτα αλλά κάτι τους πρόλαβε και δεν πήραν τίποτε-αν και δεν υπήρχε τίποτα άξιο προσοχής.
Σήμερα μου αφαίρεσαν το φορητό υπολογιστή , την ψηφιακή φωτοφραφική αλλά και βιντεοκάμερα , την κάρτα τηλεόρασης για το φορητό , μια συσκευή μίνι ντίσκ μαζί με το πυκνωτικό μικρόφωνο εγγραφής , και δύο φορητές ψηφιακές συσκευές ήχου , μια με σκληρό δίσκο 20 γίγα και μια με μνήμη φλάς.
Η αλήθεια είναι οτι τίποτε από όλα αυτά δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα .Εχω καλή σχέση με την ύλη αλλά βλέπω μόνο τη χρηστική πλευρά των πραγμάτων χωρίς να δένομαι ιδιαίτερα με αυτά.Εξάλλου στο σπίτι υπάρχουν άλλοι τρεις επιτραπέζιοι υπολογιστές και τους δύο τους χρησιμοποιώ σπάνια , θεωρώντας πολύ αντιοικολογική την ταυτόχρονη χρήση τους .Οσο για τις άλλες συσκευές είναι πλέον τόσο μικρής αξίας που αντικαθίστανται εύκολα με καινούριες καλύτερης τεχνολογίας και σε σημαντικά χαμηλότερη τιμή.
Θιασώτης της φιλοσοφίας οτι ζημιά με λεφτά δεν λογίζεται καν ζημιά , δεν με ενδιαφέρει διόλου το υλικό μέρος της υπόθεσης , αν και εκτός από τις απώλειες θα αναγκαστώ να κάνω δαπάνες που σχετίζονται με την ασφάλεια του διαμερίσματος.Εντούτοις , αυτό το οποίο με ενδιαφέρει είναι οτι μέσα στο φορητό μου υπολογιστή που για τον αλήτη που τον πήρε αντιπροσωπεύει μια χούφτα ευρώ , βρίσκεται δουλειά πάνω από δύο χρόνων.Ολες μου οι σημειώσεις για τα πράγματα που με ενδιαφέρουν και αυτά που σπουδάζω (ιστορία τέχνης , οικονομικά ,ξένες γλώσσες) είναι εκεί μέσα.Ολες μου οι φωτογραφίες από τα ταξίδια και από τις προσωπικές μου στιγμές είναι εκεί μέσα.Ολες οι διευθύνσεις από ατζέντηδες , τηλέφωνα κλπ είναι εκεί μέσα.Ολες οι αναλύσεις που έχω κάνει για το ρεπερτόριο που μελετώ είναι εκεί μέσα.Συμφωνίες ολόκληρες αναλυμένες ως προς τη φραστική και την ενορχήστρωση κάναν φτερά μαζί με το φτηνιάρη που πήρε το μηχανάκι.
Οι διαρρήκτες μου στέρησαν ένα κομμάτι από το παρελθόν μου , την αποτύπωση της προσωπικής μου ευτυχίας με τη σύντροφό μου και μου κλέψαν τις ώρες του μόχθου και της πνευματικής προσπάθειας που χρειάστηκα για να μαζέψω όλη την πληροφορία.
Και αυτό είναι το άδικο όταν τα πράγματα έχουν μια αντικειμενική αξία και αποτιμώνται σε χρήμα.Για κάποιους αυτά αντιπροσωπεύουν μια μικρή μπάζα ενώ για μένα κάποιους μήνες ζωής...

Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης

Αρεσε γενικώς στην Αλεξάνδρεια,

τις δέκα μέρες που διέμεινεν αυτού,

ο Αριστομένης, γιος του Μενελάου,

ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης.

Ως τ’όνομά του κ’η περιβολή , κοσμίως ελληνική.

Δεχόταν ευχαρίστως τες τιμές , αλλά

δεν τις επιζητούσε, ήταν μετριόφρων.

Αγόραζε βιβλία ελληνικά,

ιδίως ιστορικά και φιλοσοφικά.

Προπάντων δε άνθρωπος λιγομίλητος.

Θάταν βαθύς στις σκέψεις , διεδίδετο,

κ’οι τέτοιοι τόχουν φυσικό να μη μιλούν πολλά.

Μήτε βαθύς στις σκέψεις ήταν μήτε τίποτε.

Ενας τυχαίος , αστείος άνθρωπος.

Πήρε όνομα ελληνικό , ντύθηκε σαν τους Ελληνας,

έμαθε πάνω κάτω σαν τους Ελληνας να φέρεται.

Κι έτρεμε η ψυχή του μην τυχόν

χαλάσει την καλούτσικη εντύπωση

μιλώντας με βαρβαρισμούς δεινούς τα ελληνικά,

κ’οι Αλεξανδρινοί τον πάρουν στο ψιλό,

ως είναι το συνήθειο τους , οι απαίσιοι.

Γι’αυτό και περιορίζονταν σε λίγες λέξεις,

προσέχοντας με δέος τις κλίσεις και την προφορά

κ’έπληττεν ουκ ολίγον

έχοντας κουβέντες στοιβαγμένες μέσα του.

Τα λόγια του Αλεξανδρινού είναι εντελώς επίκαιρα.Η αλήθεια είναι οτι δεν τρέφω και ιδιαίτερη εκτίμηση για την κρίση του ελληνικού λαού αν και είμαι πάντα φανατικός δημοκράτης και με έντονη σχεδόν ιακωβινική πεποίθηση οτι οι κοινωνίες οφείλουν να προοδεύουν εξασφαλίζοντας αξιοπρεπή διαβίωση και ίσες ευκαιρίες σε κάθε μέλος τους.

Χρειάστηκαν τεσσεράμισι χρόνια για να καταλάβει άραγε ο ελληνικός λαός οτι αυτοί που τους κυβερνάνε έχουν ευτελίσει κάθε δημοκρατικό θεσμό και είναι όνειδος η λέξη Πρωθυπουργός να αναφέρεται στον Ηγεμόνα εκ Δυτικής Λιβύης που θεωρεί οτι μπορεί εσαεί να μας δουλεύει;

Αρνούμαι να προφέρω καν τα ονόματα των ανθρώπων που μας κυβερνούν και των διορισμένων από αυτούς τσοπαναραίων που διοικούν τους φορείς .Θα τους έκανα μεγάλη τιμή ενώ είναι άξιοι μόνο της περιφρόνησης και της αδιαφορίας μου.

Και αν αυτός ο αξιοθρήνητος εσμός των βλαχαδερών sans culotte έχει πέσει με τα μούτρα στην εξουσία λυμαινόμενος το υστέρημα των πολλών και σφετεριζόμενος τον πλούτο της πατρίδας μας σε συνεργασία με τους προαιώνιους ανθέλληνες ρασοφόρους , το φταίξιμο πρέπει να αποδοθεί στον ελληνικό λαό που αποδεικνύει οτι είναι βαθιά καθυστερημένος και οπισθοδρομικός παρά τους ισχυρισμούς του περί του αντιθέτου.

Γυρνάω αρκετά δεξιά και αριστερά έχοντας διαβατήριο τις γλώσσες που μιλώ και οφείλω δυστυχώς να ομολογήσω οτι ακόμη και ο Μπερλουσκόνι τον οποίο και άκουσα με ενδιαφέρον τον περασμένο μήνα που ήμουν στην Ιταλία είναι πολιτικός γίγαντας σε σύγκριση με τους δικούς μας .

Δυστυχώς γεννήθηκα στο σωστό τόπο-τον οποίο και λατρεύω- αλλά ανάμεσα σε λάθος ανθρώπους και σε λάθος εποχή.Συνεχίστε να σκέφτεστε σαν θερμοκέφαλοι που είστε και να ζείτε με ιδεοληψίες διακοσίων σχεδόν χρόνων.Εγώ θα ζω πάντα με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον και θα καγχάζω για τις επιλογές σας.

Η δροσιά του Σεπτέμβρη

Μέσα Σεπτέμβρη.Ολο τον Αύγουστο ήμουν στην Ιταλία , από τους πλέον αγαπημένους τόπους. Βουτιά στην Ιστορία και την Τέχνη , με τη μεσαιωνική αρχιτεκτονική , τα αριστουργήματα του Μποτιτσέλι , Τζόττο , Μικελάντζελο Μπουοναρρότα , Λεονάρντο.Αλλά και βουτιά στην ιταλική μουσική παράδοση και ερμηνευτική πρακτική του μελωδισμού και της μουσικής γραμμής.
Η Ιταλία συνοψίζει πάντοτε όλα αυτά που λατρεύω στην υπέροχη μεσογειακή γωνιά του κόσμου που ζούμε.Ωραίο κλίμα , καλό φαγητό , εξωστρέφεια και επικοινωνία(μερικές φορές σε υπερβολικό βαθμό),ιστορία ,τέχνη,στύλ και ομορφιά.Ολα δηλαδή τα στοιχεία που θα μπορούσαμε να είχαμε και εμείς στον τόπο μας αλλά κάπου τα χαλάμε.Θέλεις λίγο η επαφή με την νωθρότητα της Ανατολής , λίγο ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός , ακόμη και η καταθλιπτική φύση του γειτονικού σλάβικου στοιχείου, στην Ελλάδα δεν έχουμε καταφέρει να είμαστε χαρούμενοι και γήινοι όπως οι Ιταλοί , που με τις φωνές και τα τραγούδια τους , τις συνεχείς γιορτές τους , καταφέρνουν να δώσουν νόημα και ρυθμό στην καθημερινότητα και να αποδώσουν το δέοντα σεβασμό στον τόπο και την παράδοσή τους.
Ολα αυτά ανήκουν πλέον στο καλοκαίρι που έχει περάσει.Επιστροφή λοιπόν στην Ελλάδα και τις πρώτες δροσιές του Σεπτέμβρη.